«Κουράστηκα να πληρώνω και να κανονίζω τις διακοπές της οικογένειάς του» — Όταν ο άντρας σου υπερασπίζεται πάντα τους δικούς του

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑΣ

Κάθε Μάιο με πιάνει κόμπος στο στομάχι, γιατί ξέρω τι έρχεται. Δεν είναι οι δικές μας διακοπές που με αγχώνουν, είναι το γνωστό οικογενειακό «να κανονίσουμε όλοι μαζί λίγες μέρες να ξεσκάσουμε», που στο τέλος σημαίνει ότι εγώ θα ψάξω, εγώ θα κλείσω, εγώ θα βάλω μπροστά λεφτά και εγώ θα ακούω και τα παράπονα.

Είμαι 39 χρονών, δουλεύω σε λογιστήριο, ο άντρας μου είναι ελεύθερος επαγγελματίας με πολύ ασταθές εισόδημα. Εγώ έχω πιο σταθερό μισθό, όχι κανέναν θησαυρό, αλλά φαίνεται πως αυτό αρκεί για να θεωρείται αυτονόητο ότι «η Μαρία τα βρίσκει, η Μαρία ξέρει». Τα τελευταία τέσσερα καλοκαίρια έχουμε πάει με την αδερφή του, τον άντρα της, τα δύο παιδιά τους και κάποιες φορές και την πεθερά μου. Το μοτίβο ίδιο: τους βρίσκω σπίτι ή δωμάτια, κάνω τις κρατήσεις από την κάρτα μου γιατί οι άλλοι «θα δώσουν μετά», πληρώνω σούπερ μάρκετ και βενζίνες επιτόπου για να μη γινόμαστε ρεζίλι, και μετά είτε αργούν να μου τα δώσουν είτε μου δίνουν λιγότερα και κάνουν ότι δεν κατάλαβαν.

Το χειρότερο δεν είναι μόνο το οικονομικό. Είναι ότι κουβαλάω όλη την οργάνωση και όλη την ένταση. Αν το σπίτι δεν είναι όπως το φαντάζονταν, φταίω εγώ. Αν είναι ακριβά τα ακτοπλοϊκά, πάλι εγώ. Αν πω να μοιραστούν από πριν τα έξοδα, ξινίζουν. Και ο άντρας μου εκεί: να μη χαλάσουμε τις καρδιές μας, να μην τα μετράμε όλα, οικογένεια είμαστε.

Φέτος είπα από νωρίς ότι εγώ δεν αναλαμβάνω τίποτα. Ούτε κρατήσεις, ούτε προκαταβολές, ούτε πρόγραμμα. Είπα πολύ καθαρά ότι αν θέλουν να πάνε, να οργανωθούν μόνοι τους και εμείς θα δούμε αν μπορούμε να ακολουθήσουμε. Η αδερφή του θίχτηκε, η πεθερά μου είπε ότι άλλαξα και έγινα ψυχρή, και ο άντρας μου μου είπε ότι τους ξεφτίλισα λες και τους μέτρησα τα πορτοφόλια.

Τσακωθήκαμε άσχημα. Του είπα ότι δεν είμαι ταξιδιωτικό γραφείο ούτε ΑΤΜ της οικογένειάς του. Μου απάντησε ότι υπερβάλλω και ότι κρατάω μέσα μου λογαριασμό για πράγματα που γίνονται από αγάπη. Μόνο που εγώ δεν νιώθω αγάπη, νιώθω υποχρέωση και μετά ενοχή αν διαμαρτυρηθώ.

Δεν ξέρω αν το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι δικοί του ή ότι ο ίδιος θέλει την ησυχία του και με αφήνει εμένα να φορτώνομαι το κόστος, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να κάνω πίσω άλλη μια χρονιά για να μη γίνει ρήξη ή να το κρατήσω και ας χαλάσει η εικόνα που έχουν για μένα;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ

Το πιο σημαντικό που γράφεις δεν είναι ότι σου χρωστάνε χρήματα. Είναι ότι ο άντρας σου απολαμβάνει την «οικογενειακή ειρήνη» επειδή την επιδοτείς εσύ. Με χρόνο, με οργάνωση, με κάρτα, με ψυχραιμία και στο τέλος με τη φήμη σου, γιατί εσύ βγαίνεις η δύσκολη όταν σταματήσεις.

Αυτό το σχήμα βολεύει πάρα πολύ όσους συμμετέχουν. Η αδερφή του γιατί βρίσκει έτοιμη λύση. Η μητέρα του γιατί βλέπει τα παιδιά της μαζί χωρίς να ασχολείται με τα πρακτικά. Ο ίδιος γιατί έχει και διακοπές και καλές σχέσεις χωρίς να κάνει τη δυσάρεστη κουβέντα για χρήματα. Μόνο που κάτι που βολεύει πολλούς δεν σημαίνει ότι είναι δίκαιο.

Θα σου πω όμως και κάτι που ίσως δεν σου αρέσει: το άφησες να γίνει σύστημα. Όχι γιατί έφταιγες, αλλά γιατί κάθε φορά κάλυπτες το κενό για να μη γίνει αμηχανία, για να μην εκτεθεί κανείς, για να κυλήσουν όλα πολιτισμένα. Έτσι όμως οι άλλοι έμαθαν ότι η δική σου ευσυνειδησία είναι ανεξάντλητη. Δεν είναι.

Ο άντρας σου κάνει το κλασικό λάθος των ανθρώπων που δεν βάζουν οι ίδιοι πλάτη: βαφτίζει «αγάπη» αυτό που πληρώνει ο άλλος. Η αγάπη δεν φαίνεται στο ποιος κλείνει το κατάλυμα με την κάρτα του και μετά ντρέπεται να ζητήσει τα υπόλοιπα. Η αγάπη φαίνεται και στο να προστατεύεις τον άνθρωπό σου από μια άδικη συνήθεια, ακόμη κι αν δυσαρεστηθούν οι συγγενείς.

Άρα το θέμα σου δεν είναι αν θα χαλάσει η εικόνα σου. Αυτή ήδη στηρίζεται στο ότι είσαι βολική. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θέλεις να συνεχίσεις έναν γάμο όπου, μπροστά στους δικούς του, ο άντρας σου προτιμά να είναι αρεστός παρά δίκαιος.

Μη γυρίσεις πίσω «για φέτος μόνο». Τα οικογενειακά συστήματα δεν ακούνε τις μισές αρνήσεις. Πες ένα καθαρό, ήρεμο πράγμα στον άντρα σου: από εδώ και πέρα, αν θέλει κοινές διακοπές με τους δικούς του, τις οργανώνει και τις προπληρώνει ο ίδιος. Εσύ συμμετέχεις μόνο σε ό,τι έχει ξεκαθαριστεί από πριν, με ποσά, με ημερομηνίες και χωρίς να κυνηγάς κανέναν μετά. Αν αυτό του φαίνεται σκληρό, ας αναρωτηθεί γιατί του φαινόταν φυσικό να το κάνεις εσύ.

Και αν υπάρξει ψυχρότητα, θα είναι το κόστος της αλήθειας, όχι της κακίας σου.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Όταν ο ένας σύζυγος κρατά την ηρεμία με την οικογένειά του πάνω στην πλάτη του άλλου, πρέπει να προστατευτεί πρώτα ο γάμος ή πρώτα αυτός που έχει φορτωθεί όλο το βάρος;