«Διάλεξε: εγώ ή ο γάτος σου» — Η μέρα που κατάλαβα πως η αγάπη δεν πρέπει να μοιάζει με φυλακή

«Δεν αντέχω άλλο αυτή τη γάτα μέσα στο σπίτι, Παύλο. Διάλεξε. Ή εγώ ή αυτή». Η φωνή του Νικήτα έσπασε τη σιωπή σαν χαστούκι. Πάγωσα. Ο Άρης, ο γάτος μου, ήταν κουλουριασμένος στον καναπέ, ανυποψίαστος. «Μιλάς σοβαρά;» ψιθύρισα. Κι εκείνος με κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που είχα αρχίσει να φοβάμαι τελευταία — ήρεμο απ’ έξω, σκοτεινό από μέσα. «Πολύ σοβαρά. Έχεις εμμονή μαζί του. Δεν γίνεται να είμαι πάντα δεύτερος».