Με λένε Ελένη και ποτέ δεν θα ξεχάσω τη νύχτα που με έδιωξαν από τον χορό της αποφοίτησής μου εξαιτίας του φορέματός μου. Εκείνο το βράδυ, ανάμεσα σε δάκρυα και φώτα, ένιωσα προδομένη από τους φίλους και την οικογένειά μου, αλλά βρήκα τη δύναμη να σταθώ στα πόδια μου. Αυτή η εμπειρία με άλλαξε για πάντα και με έκανε να αναρωτηθώ τι σημαίνει πραγματικά να ανήκεις.
Όλα ξεκίνησαν από ένα απλό μάθημα βιολογίας στο λύκειο, αλλά κατέληξαν να αλλάξουν για πάντα τη ζωή μου. Ανακάλυψα ένα οικογενειακό μυστικό που με έκανε να αμφισβητήσω ό,τι ήξερα για τον εαυτό μου και τους δικούς μου. Μέσα από πόνο, προδοσία και ελπίδα, έμαθα τι σημαίνει πραγματικά να ανήκεις κάπου.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο πατέρας μου ανακάλυψε πως έκανα κοπάνες από το σχολείο. Αντί να με τιμωρήσει όπως οι περισσότεροι γονείς, με έστειλε να δουλέψω στο ψητοπωλείο του φίλου του, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Αυτή η εμπειρία άλλαξε τη σχέση μας, αλλά και εμένα τον ίδιο, για πάντα.
