Μετά τον θάνατο του άντρα μου, η ζωή μου διαλύθηκε. Η κόρη μου με έπεισε να φιλοξενήσω μια άγνωστη γυναίκα με τα παιδιά της, κάτι που έφερε ανατροπές, συγκρούσεις αλλά και νέες ελπίδες. Μέσα από μια παλιά αυλή βρήκα ξανά το νόημα και το κουράγιο να αγαπήσω.
Είμαι η Ελένη, 67 ετών, και εδώ και δύο χρόνια ζω μόνη μου σε ένα διαμέρισμα στην Καλλιθέα. Τα παιδιά μου έχουν τις δικές τους ζωές και δεν θέλουν να μείνω μαζί τους. Κάθε μέρα παλεύω με τη μοναξιά και αναρωτιέμαι πώς να βρω ξανά το νόημα στη ζωή μου.
Βρέθηκα ξαφνικά στο επίκεντρο μιας οικογενειακής καταιγίδας, όταν η πεθερά μου ανακοίνωσε την άνιση κατανομή της κληρονομιάς. Η αδικία που ένιωσε ο άντρας μου, ο Δημήτρης, και η σιωπή που ακολούθησε, με έκαναν να αναρωτηθώ για το νόημα της οικογένειας. Τώρα, αναζητώ απαντήσεις και παρηγοριά σε όσους έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο.