Όταν Έμαθα να Λέω «Όχι»: Το Καλοκαίρι στη Λίμνη που Άλλαξε τα Πάντα

«Πάλι εσύ θα μαγειρέψεις, Ιωάννα;» Η φωνή της πεθεράς μου, της Κατερίνας, διέκοψε τη σκέψη μου, καθώς είχα τα χέρια μου χωμένα στις πατάτες, ξεφλουδίζοντάς τες γρήγορα, μήπως και μπορέσω να βγω λίγο έξω στον ήλιο πριν την ανατολή του φεγγαριού στη λίμνη. Το σπίτι στην Πύλη των Πρεσπών, που ονειρευόμουν όλο το χειμώνα, είχε γεμίσει φωνές, απαιτήσεις, διαφωνίες: η πεθερά, ο πατέρας του Ανδρέα, η αδελφή του με τα δίδυμα, ο θείος και η ξαδέρφη του. Αντί να απολαμβάνω τη γαλήνη της φύσης, κάθε μέρα ένιωθα σχεδόν να πνίγομαι.