Είμαι η Μαρία Παπαδοπούλου και στα 68 μου συνειδητοποίησα πως πάντα ζούσα για τους άλλους. Μέσα από οικογενειακές συγκρούσεις, ανεκπλήρωτα όνειρα και τη διαρκή αναζήτηση του εαυτού μου, αναρωτιέμαι αν είναι ποτέ αργά να ζήσεις πραγματικά. Η ιστορία μου είναι μια πρόσκληση για συζήτηση και σκέψη.