Με λένε Ιωάννα. Αυτή είναι η ιστορία της ημέρας που, απελπισμένη και χωρίς διέξοδο, χτύπησα την πόρτα του πλούσιου γείτονά μας, του κυρίου Κολοκοτρώνη, ζητώντας βοήθεια για τη βαριά άρρωστη μητέρα μου και τον μικρό μου αδερφό. Αυτό που συνέβη τότε άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπω τους ανθρώπους, την εμπιστοσύνη και τα όρια της αξιοπρέπειας.
Από μικρή ζούσα στη σκιά του αδελφού μου, με τα οικογενειακά βάρη να με πνίγουν. Ο πατέρας μου απαγόρευσε να κάνω δικά μου παιδιά όσο τα ανίψια μου ήταν μικρά, φοβούμενος πως η οικογένεια θα διαλυθεί. Αυτή είναι η ιστορία της ενοχής, της επιθυμίας και της απελπισμένης προσπάθειας να βρω τον δικό μου δρόμο.
Ξεκινώντας με έναν καβγά στην κουζίνα, η ζωή μου άλλαξε όταν γνώρισα τη Μαρία, μια γυναίκα που ζητούσε βοήθεια στους δρόμους της Αθήνας. Η ιστορία μου είναι γεμάτη αμφιβολίες, ενοχές και συγκρούσεις με την οικογένειά μου, καθώς προσπαθούσα να καταλάβω πού τελειώνει η ανάγκη και πού αρχίζει η εκμετάλλευση. Τώρα, αναρωτιέμαι αν η καλοσύνη είναι αρετή ή αφέλεια.
