Όταν η κόρη μου πρότεινε να αφήσω το σπίτι μας για μια μικρή γκαρσονιέρα, ένιωσα να χάνω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Πάλεψα με την ενοχή, τον θυμό και την αγάπη, προσπαθώντας να καταλάβω αν είμαι βάρος ή αν δικαιούμαι να κρατήσω τη ζωή μου όπως την ξέρω. Αυτή είναι η ιστορία της αξιοπρέπειας, της οικογένειας και των ορίων ανάμεσα στη βοήθεια και τον εγωισμό.

Η ιστορία μου ξεκινά με μια νυχτερινή κλήση από τη μητέρα μου, που άλλαξε για πάντα τη σχέση μας. Ανάμεσα σε οικογενειακές εντάσεις, ενοχές και την καθημερινή πίεση της ζωής στην Αθήνα, πάλεψα να βρω ισορροπία ανάμεσα στις δικές μου ανάγκες και τις απαιτήσεις της μητέρας μου. Τώρα αναρωτιέμαι: υπάρχει τελικά σωστός τρόπος να αγαπάς χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου;

Από μικρή, ζούσα με το άγχος της εμφάνισης, κυνηγώντας την τελειότητα που απαιτούσε η κοινωνία. Πίσω από το αψεγάδιαστο πρόσωπο και τα κολακευτικά σχόλια, έκρυβα μια ψυχή γεμάτη ανασφάλειες, φόβους και μοναξιά. Η ιστορία μου είναι μια εξομολόγηση για το πώς το να φαίνεσαι νέος δεν σημαίνει πάντα ότι νιώθεις καλά.