Η ζωή μου κατέρρευσε όταν, έξι μήνες μετά τον τραγικό θάνατο των γονιών μου, εμφανίστηκε ο ετεροθαλής αδερφός μου και διεκδίκησε ό,τι θεωρούσα σπίτι μου. Έμεινα μόνη, χωρίς χρήματα και χωρίς ελπίδα, ενώ το παρελθόν της οικογένειάς μου και η ελληνική γραφειοκρατία με πνίγανε. Ποια είμαι τώρα που έχασα τα πάντα;

Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στην αυλή του παλιού μας σπιτιού στην Καλαμάτα, ένιωσα το στήθος μου να σφίγγεται. Ο ετεροθαλής αδερφός μου, ο Γιώργος, με τη στήριξη του πατέρα μας, διεκδικούσε το σπίτι που η γιαγιά είχε αφήσει σε μένα. Αυτή είναι η ιστορία της μάχης για δικαιοσύνη, των οικογενειακών πληγών και του τι σημαίνει πραγματικά να ανήκεις κάπου.

Είμαι η Νόρα, μια μητέρα που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον χειρότερο εφιάλτη της όταν άκουσα την κραυγή της κόρης μου από το σπίτι του πρώην άντρα μου. Εκείνη τη στιγμή, όλα όσα θεωρούσα δεδομένα γκρεμίστηκαν και βρέθηκα μπροστά σε μια αλήθεια που δεν ήθελα να πιστέψω. Η ιστορία μου είναι γεμάτη αγωνία, ενοχές και μια μάχη για δικαιοσύνη μέσα στην ελληνική πραγματικότητα.

Στα 62 μου, ζω μόνη σε ένα μικρό σπίτι στα προάστια της Αθήνας. Οι συγγενείς μου με βλέπουν μόνο ως κληρονομιά, αλλά η ζωή μου ήταν γεμάτη προδοσίες, μοναξιά και μικρές νίκες. Η ιστορία μου είναι μια κραυγή για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη.

Η ιστορία μου ξεκινά με μια έντονη διαμάχη με τη μητέρα μου, όταν επέτρεψε στον αδελφό μου να πάρει το αυτοκίνητό μου και εκείνος το τράκαρε. Μέσα από τις συγκρούσεις, τις ενοχές και τις σιωπές, ανακαλύπτω παλιές πληγές και ερωτήματα για την αγάπη, τη δικαιοσύνη και τη θέση μου στην οικογένεια. Στο τέλος, μένω να αναρωτιέμαι αν η συγχώρεση είναι πραγματικά δυνατή όταν νιώθεις αόρατος.

Ένα πρωινό, η σκυλίτσα μου, η Ρίτα, βρήκε ένα δηλητηριασμένο δόλωμα στην είσοδο της πολυκατοικίας μας στα Πατήσια. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή μου ανατράπηκε: έτρεχα πανικόβλητη στον κτηνίατρο, ενώ μια απειλητική ανώνυμη σημείωση με στοίχειωνε. Τώρα παλεύω όχι μόνο για τη Ρίτα, αλλά και για την αλήθεια και την ψυχική μου γαλήνη, προσπαθώντας να ανακαλύψω ποιος θέλει να μας βλάψει.

Από το πρώτο λεπτό που άκουσα τα ουρλιαχτά της μάνας μου, ήξερα πως τίποτα δεν θα ήταν πια το ίδιο. Η απώλεια του αδερφού μου, του Νίκου, από ένα τραγικό περιστατικό αστυνομικής βίας, άλλαξε για πάντα τη ζωή μας. Μέσα από τον πόνο, την οργή και τις οικογενειακές συγκρούσεις, αναζητώ ακόμα απαντήσεις και δικαιοσύνη.