Οι συγγενείς μου περιμένουν να πεθάνω για να πάρουν το σπίτι μου: Αλλά φρόντισα να μην το αποκτήσουν ποτέ
Στα 62 μου, ζω μόνη σε ένα μικρό σπίτι στα προάστια της Αθήνας. Οι συγγενείς μου με βλέπουν μόνο ως κληρονομιά, αλλά η ζωή μου ήταν γεμάτη προδοσίες, μοναξιά και μικρές νίκες. Η ιστορία μου είναι μια κραυγή για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη.