Δεν περίμενα ποτέ να ερωτευτώ ξανά, ειδικά μετά τα εξήντα δύο μου χρόνια. Όμως η ζωή είχε άλλα σχέδια, και μια τυχαία γνωριμία στη δουλειά άλλαξε τα πάντα. Ο γιος μου αντέδρασε σκληρά, και βρέθηκα να παλεύω ανάμεσα στην καρδιά και την οικογένειά μου.

Ποτέ δεν φανταζόμουν πως μετά τα σαράντα θα ξανακούσω τη λέξη «εγκυμοσύνη» στη ζωή μου. Μετά το διαζύγιο και με τα παιδιά μου ενήλικα, πίστευα πως η ζωή μου θα κυλούσε ήσυχα. Όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια, και βρέθηκα αντιμέτωπη με φόβους, προκαταλήψεις και οικογενειακές συγκρούσεις που με έκαναν να αναρωτηθώ τι σημαίνει πραγματικά να ζεις για τον εαυτό σου.

Στην καρδιά της Αθήνας, την ημέρα του γάμου μου, βρέθηκα καθηλωμένη στην αναπηρική καρέκλα, με τον Γαβριήλ στο πλευρό μου. Η ιστορία μου είναι γεμάτη συγκρούσεις, οικογενειακές εντάσεις, και την αδιάκοπη πάλη να βρω τη δική μου φωνή μέσα σε μια κοινωνία που συχνά με κοιτούσε με οίκτο. Μέσα από τον πόνο, τη ζήλια και τις θυσίες, αναρωτιέμαι ακόμα αν η αγάπη αρκεί για να νικήσει τα πάντα.