Από μικρή ένιωθα πως οι κόρες μου, η Μαρία και η Ελένη, δεν θα γίνονταν ποτέ πραγματικά φίλες. Τώρα, βλέπω με πόνο πώς η παλιά τους αντιζηλία έχει περάσει στα παιδιά τους, τον Γιώργο και τον Νίκο. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει τρόπος να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος ή αν η οικογένειά μας είναι καταδικασμένη να ζει στη σκιά της σύγκρισης.

Η ιστορία μου ξεκινά με μια σύγκρουση: η μητέρα μου αρνείται να πετάξει οτιδήποτε, ακόμα κι αν αυτό πνίγει εμένα και την εξάχρονη κόρη μου στο παλιό μας σπίτι. Μετά το διαζύγιο, αναγκάστηκα να επιστρέψω στο πατρικό, όπου τα άλυτα οικογενειακά τραύματα και τα βουνά από άχρηστα αντικείμενα έγιναν η καθημερινότητά μας. Η ανάγκη για χώρο, αγάπη και κατανόηση γίνεται η αφορμή για να ξαναδώ τη ζωή μου και τις σχέσεις μας από την αρχή.

Είμαι η Ελένη, μάνα δύο κοριτσιών, της Μαρίας και της Σοφίας. Από μικρές, η σχέση τους ήταν γεμάτη σιωπηλές συγκρούσεις και ανείπωτη ζήλια. Τώρα, βλέπω με πόνο να μεταφέρεται αυτή η αντιπαλότητα στα παιδιά τους, και νιώθω ανήμπορη να σπάσω τον φαύλο κύκλο.