Ένα βράδυ του Δεκέμβρη, η κόρη μου με πήρε κλαίγοντας τηλέφωνο, ζητώντας βοήθεια με τον μικρό της γιο. Χρόνια ολόκληρα μεγάλωνα τον εγγονό μου, ενώ εκείνη κυνηγούσε τα όνειρά της, μέχρι που με κατηγόρησε πως της πήρα το παιδί. Τώρα, όλοι πληγωμένοι, αναρωτιέμαι πού έκανα λάθος και αν υπάρχει δρόμος για συγχώρεση.

Στα 38 μου, απέκτησα τον γιο που τόσο λαχταρούσα. Η χαρά μου γρήγορα μετατράπηκε σε αγωνία, καθώς προσπαθούσα να βρω τη χρυσή τομή ανάμεσα στην αγάπη και τα όρια. Η καθημερινότητα μας στην Αθήνα γέμισε εντάσεις, ενοχές και αμφιβολίες για το αν τελικά έκανα το σωστό.