Ονομάζομαι Μαρία και ποτέ δεν περίμενα πως ένα χαρτί, μια διαθήκη, θα άλλαζε για πάντα ό,τι έχτιζα με την οικογένεια του άντρα μου. Εκείνη τη μέρα που η πεθερά μου μοίρασε την κληρονομιά, ένιωσα προδομένη και αόρατη, σαν να μην υπήρξα ποτέ κομμάτι αυτής της οικογένειας. Αυτή είναι η ιστορία μου για την αδικία, τις οικογενειακές εντάσεις και τα αναπάντητα ερωτήματα που με στοιχειώνουν.
Η πιο δύσκολη μέρα της ζωής μου ήταν η γέννηση του γιου μου. Εκείνη τη μέρα βίωσα όχι μόνο σωματικό πόνο, αλλά και μια καταιγίδα συναισθημάτων, μοναξιά, φόβο και οικογενειακές συγκρούσεις. Αυτή η ιστορία δείχνει πόσο λεπτή είναι η γραμμή ανάμεσα στην απόγνωση και την ελπίδα.
Είμαι η Μαρία, μια μάνα από τη Θεσσαλονίκη, που αναγκάστηκα να πάρω τη δυσκολότερη απόφαση της ζωής μου: να ζητήσω από τις δύο μου κόρες, την Ελένη και τη Σοφία, να φύγουν από το σπίτι μας. Μέσα από δάκρυα, ενοχές και μια αγάπη που δεν τελειώνει ποτέ, παλεύω με τις συνέπειες αυτής της απόφασης και το ερώτημα αν τις έχασα για πάντα. Αυτή είναι η εξομολόγησή μου για οικογενειακές συγκρούσεις, γενεαλογικά χάσματα και τον πόνο που μόνο μια μάνα μπορεί να νιώσει.
Με λένε Ελένη και ποτέ δεν φανταζόμουν πως η οικογένειά μας θα διαλυθεί από την αγάπη του παππού μου για τη γειτόνισσα. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς, ο παππούς απομακρύνθηκε από όλους μας και παντρεύτηκε μια γυναίκα που όλοι γνωρίζαμε, αλλά ποτέ δεν θεωρήσαμε δική μας. Αυτή είναι η ιστορία της προδοσίας, του πόνου και των ερωτημάτων που ακόμα με βασανίζουν.
Για χρόνια προσποιούμουν πως δεν βλέπω τις απιστίες του άντρα μου, για χάρη των παιδιών και της οικογένειας. Όταν όμως ένα ατύχημα με έστειλε στο νοσοκομείο, αναγκάστηκα να δω την αλήθεια κατάματα. Τότε κατάλαβα ποιος πραγματικά με αγαπά και ποιος απλώς ζούσε δίπλα μου.
