Από την πρώτη μέρα που μπήκα στην οικογένεια του Στέλιου, ήξερα πως δεν θα ήταν εύκολο. Η πεθερά μου, η κυρία Μαρία, με έβλεπε πάντα σαν ξένο σώμα, και οι συγκρίσεις με την πρώην νύφη της με έπνιγαν. Όταν πια η απόρριψή της άγγιξε και τον γιο μας, ένιωσα πως το ποτήρι ξεχείλισε.

Η ιστορία μου ξεκινάει με μια φράση που με σημάδεψε: «Δεν βλέπεις ότι η μάνα σου δεν αγαπάει το παιδί μας;» Για δέκα χρόνια πάλευα να βρω τη θέση μου σε μια οικογένεια που ποτέ δεν με αποδέχτηκε. Ανάμεσα σε συγκρούσεις, συγκρίσεις και σιωπηλές πληγές, έμαθα τι σημαίνει να παλεύεις για την αγάπη και την αξιοπρέπεια σου.