Με λένε Αμάντα και μετά το διαζύγιο γύρισα με τα δίδυμα παιδιά μου στο πατρικό μου σπίτι, ελπίζοντας σε στήριξη. Όμως, όταν ο αδερφός μου και η γυναίκα του απέκτησαν παιδί, όλα άλλαξαν – τα δικά μου παιδιά βρέθηκαν στο περιθώριο. Η ιστορία μου είναι γεμάτη ένταση, αδικία και ερωτήματα για το τι σημαίνει πραγματικά οικογένεια.
Ένα πρωινό, καθαρίζοντας το παλιό υπόγειο του σπιτιού μας στην Καλαμάτα, βρήκα το ημερολόγιο του άντρα μου. Οι σελίδες του έκρυβαν μυστικά που δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα διάβαζα. Από εκείνη τη στιγμή, τίποτα στη ζωή μου και στον γάμο μας δεν ήταν πια το ίδιο.
Από παιδί πίστευα πως ο παππούς μου, ο κύριος Μανώλης, ήταν απλώς ένας γκρινιάρης γέρος. Όταν όμως έμεινα μόνη να αδειάσω το σπίτι του μετά τον θάνατό του, ανακάλυψα ένα παλιό μπαούλο στο υπόγειο που άλλαξε για πάντα όσα ήξερα για εκείνον. Η ιστορία του ξεδιπλώθηκε μπροστά μου, γεμάτη μυστικά, ενοχές και χαμένες αγάπες.
