Ίσως σας φανεί αστείο, αλλά στα σαράντα μου νιώθω ακόμα σαν παιδί. Κάθε μου κίνηση παρακολουθείται, κάθε επιλογή κρίθεται, και κάθε βήμα συζητείται ώρες με τη μητέρα μου. Μοιράζομαι την ιστορία μου, ελπίζοντας να βρω μια λύτρωση ή έστω μια κατανόηση από όσους έχουν νιώσει παρόμοια παγίδευση.