Μοιράζομαι την ιστορία μου ως Άννα, ζώντας τον πόνο της αόρατης προσφοράς μέσα στην ίδια μου την οικογένεια. Προδίδω τα τραύματά μου με κάθε λέξη, σκεπτόμενη αν όλα όσα έδωσα άξιζαν μπροστά σε βιολογικούς και άρρηκτους δεσμούς. Δεν ήμουν ποτέ αρκετή – ή μήπως απλώς δεν ήμθε η στιγμή να με δουν;
Μια ιστορία για το προσωπικό μου αγώνα ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ανάγκη να δώσω σε κάθε άνθρωπο αυτό που πιστεύω πως χρειάζεται. Η εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για εξωτερική επιβεβαίωση και στην ηρεμία της συνείδησής μου φέρνει στην επιφάνεια φόβους, ενοχές, και ανείπωτα διλήμματα. Αποκαλύπτω πόσο εύθραυστο μπορεί να είναι το νόημα της δικαιοσύνης όταν παίρνει τη μορφή ανθρώπινων σχέσεων.
Ξεκινάει με μια σπασμένη φωνή, το κλάμα της ψυχής μου στο δωμάτιο που κάποτε ένιωθα οικείο. Μάχη ανάμεσα στην αξιοπρέπειά μου και στην αγάπη που με κρατούσε φυλακισμένη. Αναρωτιέμαι τελικά: Πόσο αξίζει να αντέξεις πριν σώσεις τον εαυτό σου;