Πριν πέντε χρόνια δανείσαμε στους γονείς του άντρα μου ένα μεγάλο ποσό. Τώρα εκείνος λέει: «Άσ’ το, να το ξεχάσουμε» – κι εγώ νιώθω προδομένη

Πριν πέντε χρόνια δανείσαμε στους γονείς του άντρα μου ένα μεγάλο ποσό. Τώρα εκείνος λέει: «Άσ’ το, να το ξεχάσουμε» – κι εγώ νιώθω προδομένη

Πριν πέντε χρόνια δανείσαμε στους γονείς του άντρα μου ένα μεγάλο ποσό που είχαμε μαζέψει για το μέλλον της κόρης μας. Σήμερα, ο Νίκος θέλει να χαρίσουμε το χρέος, αλλά εγώ νιώθω αόρατη και προδομένη. Πρέπει η οικογένεια να βάζει τη λογική πάνω από τη δικαιοσύνη;