Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, ανάμεσα σε παλιά ρούχα και μυρωδιά καμένου καφέ, βρήκα ένα γράμμα κρυμμένο σε ένα φόρεμα από το παζάρι. Η οικογένειά μου ήταν στα πρόθυρα της διάλυσης και εγώ στα όριά μου. Αυτό το γράμμα άλλαξε τα πάντα και με έκανε να πιστέψω ξανά στη μοίρα και στις δεύτερες ευκαιρίες.
Με λένε Φωτεινή Παπαδοπούλου και αυτή είναι η ιστορία της πιο δύσκολης επιλογής της ζωής μου: να σώσω τον εαυτό μου ή τις δίδυμες κόρες μου. Σε μια Ελλάδα που δεν συγχωρεί, βρέθηκα αντιμέτωπη με την κρίση της οικογένειάς μου, τον φόβο και τη μοναξιά. Εδώ μοιράζομαι τον πόνο, τη δύναμη και την αγάπη που με οδήγησαν πέρα από κάθε όριο.
Μια στιγμή ήταν αρκετή για να αλλάξει τα πάντα. Η αγάπη μου με τον Δημήτρη βρέθηκε αντιμέτωπη με προδοσία, τραγωδία και το ερώτημα αν μπορείς να συγχωρέσεις όχι μόνο τον άλλον, αλλά και τη μοίρα. Αυτή είναι η ιστορία μου, γεμάτη πόνο, ελπίδα και αναζήτηση για λύτρωση.
Ένα βροχερό βράδυ, καθώς γύριζα από τη νυχτερινή βάρδια, πέρασα από ένα αστυνομικό μπλόκο χωρίς να ξέρω πως εκεί βρισκόταν ο γιος μου. Μέσα σε μια στιγμή, η ζωή μου αναποδογύρισε και βρέθηκα αντιμέτωπη με έναν πόνο που καμία μάνα δεν μπορεί να φανταστεί. Αυτή είναι η εξομολόγησή μου για την ενοχή, τα ανείπωτα λόγια και το πώς συνεχίζεις όταν η μοίρα σου παίρνει ό,τι πιο πολύτιμο έχεις.
