Ακούγοντας τον ήχο από το σπασμένο ποτήρι στο πάτωμα, κατάλαβα πόσο είχε αλλάξει η ζωή μας. Τα λόγια της μάνας μου αντηχούσαν ακόμα στο μυαλό μου, γεμάτα θυμό και απελπισία. Όμως πίσω από τις φωνές και τα λάθη κρύβεται μια αλήθεια που κανείς δεν τολμούσε να πει δυνατά: φοβόμαστε ότι θα μείνουμε μόνοι, χωρίς ελπίδες.