Βρήκα τον αριθμό του σε ένα ξεχασμένο ημερολόγιο των 90s. Τον κάλεσα χωρίς ελπίδα, και όταν απάντησε, μου είπε: «Μόλις σκεφτόμουν εσένα». Η ζωή μου ανατράπηκε, καθώς παλιές πληγές και ανείπωτα συναισθήματα ξύπνησαν ξανά.
Μετά τα πενήντα, γύρισα στη Λάρισα, την πόλη που μεγάλωσα. Εκεί, σε ένα παγκάκι του πάρκου, συνάντησα τον Γιάννη, τον άντρα που κάποτε δεν ήρθε στο ραντεβού μας και που ακόμα θυμόταν το γιατί. Αυτή η συνάντηση ξύπνησε παλιές πληγές, αλλά και ελπίδες που νόμιζα πως είχα χάσει για πάντα.
Στα πενήντα μου γενέθλια, πήρα τη δύσκολη απόφαση να αφήσω τη σύζυγό μου, όχι για μια νεότερη γυναίκα, αλλά για τον παλιό μου έρωτα που ποτέ δεν έσβησε. Αντιμετώπισα ενοχές, θλίψη και τον φόβο της απόρριψης από τα παιδιά μου. Αυτή είναι η ιστορία της λαχτάρας, των οικογενειακών συγκρούσεων και του θάρρους να ακολουθήσω την καρδιά μου, όταν όλοι γύρω μου πίστευαν πως έχω τρελαθεί.
