Με λένε Λουκία και πάντα μεγάλωσα στη σκιά των χρεών της μητέρας μου. Ζούσα με ενοχές, οικογενειακή τριβή και διαρκή αναζήτηση ελευθερίας. Σήμερα ξεδιπλώνω την ιστορία μου, γεμάτη συγκρούσεις, θυσίες – και τελικά αναζήτηση για ελπίδα.

Κρατάω ένα ποτήρι νερό, αλλά το βάρος του δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα έχω καταπιεί και σιωπήσει όλα αυτά τα χρόνια. Η ιστορία μου είναι γεμάτη οικογενειακές συγκρούσεις, ανείπωτα λόγια και φόβους που με έπνιγαν. Μέσα από τον δικό μου δρόμο προς την ελευθερία, αναρωτιέμαι: πόσο ακόμα μπορούμε να κρατάμε το ποτήρι πριν αρχίσει το χέρι μας να τρέμει;