Ονομάζομαι Λίτσα και εδώ και δύο χρόνια δεν έχω δει την εγγονή μου. Η κόρη μου, η Μαρία, με θεωρεί ασταθή και απορρίπτει κάθε προσπάθειά μου να πλησιάσω την οικογένειά της. Κάθε μέρα αναρωτιέμαι πού έκανα λάθος και πώς μπορώ να ξανακερδίσω την εμπιστοσύνη τους.

Έζησα δύο εβδομάδες γεμάτες αγωνία και τρυφερότητα φροντίζοντας την εγγονή μου, μέχρι που η νύφη μου με κατηγόρησε ότι δεν ξέρω να μεγαλώνω παιδιά. Η οικογένειά μου διαλύθηκε από παλιές πληγές, παρεξηγήσεις και τον φόβο ότι έχασα την εμπιστοσύνη του γιου μου. Τώρα αναρωτιέμαι: αξίζει η αγάπη μας να θυσιάζεται για τις διαφορές μας;