Με λένε Μαρία Παπαδοπούλου, είμαι πενήντα οκτώ χρονών και ποτέ δεν πίστεψα πως θα έφτανα στο σημείο να παριστάνω τη νεκρή για να σωθώ. Ξάπλωνα ακίνητη, με το αίμα μου να κυλάει στα κρύα πλακάκια, ενώ ο άντρας μου, ο Νίκος, νόμιζε πως με είχε τελειώσει. Αυτή είναι η ιστορία μου για το πώς ξέφυγα από την ενδοοικογενειακή βία και πώς ξαναβρήκα τον εαυτό μου σε μια μικρή ελληνική πόλη.