Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που κατάλαβα πως τα χρυσά σκουλαρίκια της γιαγιάς είχαν εξαφανιστεί και ότι ο ίδιος μου ο αδερφός τα είχε δώσει για μια καινούργια μηχανή. Μέσα σε ένα σπίτι ήδη πνιγμένο στα χρέη, αυτή η προδοσία με διέλυσε περισσότερο απ’ όσο μπορώ να περιγράψω. Τον άκουσα να ζητάει συγγνώμη, είδα τη μάνα μου να λυγίζει και τον πατέρα μου να σωπαίνει, αλλά κάτι μέσα μου έσπασε. Ακόμα παλεύω ανάμεσα στην αγάπη που έχω για τον αδερφό μου και στην πίκρα που μου άφησε, αναρωτώμενη αν η εμπιστοσύνη στην οικογένεια ξαναχτίζεται ποτέ πραγματικά.