Στο κρεβάτι του θανάτου της μάνας μου έμαθα πως ο αδελφός μου ήταν στην πραγματικότητα ο γιος του παππού μας — και λίγο μετά φτάσαμε ένα βήμα πριν χαθούμε για πάντα για το σπίτι που μας μεγάλωσε
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που η μάνα μου, λίγο πριν φύγει, μου ξεστόμισε ένα μυστικό που γκρέμισε όλη μου τη ζωή. Από εκείνο το βράδυ, εγώ, η Ιουστίνα και ο Παύλος γίναμε ξένοι μέσα στο ίδιο πένθος, παλεύοντας για ένα πατρικό που κουβαλούσε ντροπή, οργή και αναμνήσεις. Κράτησα μέσα μου μια αλήθεια που με έπνιγε και είδα την οικογένειά μου να διαλύεται από καχυποψία, λεφτά και παλιά τραύματα. Κι όμως, όταν ήρθε η πραγματική κρίση, καταλάβαμε πως το σπίτι δεν ήταν απλώς τούβλα, αλλά ό,τι είχε απομείνει από εμάς.