Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που είδα άλλη μια μεταφορά χρημάτων και κατάλαβα πως η ζωή μας δεν την όριζα εγώ, αλλά η πρώην γυναίκα του. Έζησα μήνες μέσα σε σιωπές, καβγάδες, ενοχές και φόβο, προσπαθώντας να μη γίνω η κακιά απέναντι στο παιδί του. Όταν φτάσαμε να μετράμε τα ψιλά για το σούπερ μάρκετ ενώ εκείνος έτρεχε σε κάθε απαίτηση, ένιωσα να χάνομαι μέσα στον ίδιο μου τον γάμο. Εκείνο το βράδυ που τα είπαμε όλα, για πρώτη φορά δεν ζητούσα απλώς να με ακούσει· ζητούσα να αποφασίσει αν είμαι οικογένειά του ή απλώς μια σκιά στο σπίτι μας.