Η Κόρη μου Γεννούσε στην Κουζίνα ενώ ο Γαμπρός μου Έβλεπε Μπάλα – Πώς Χάσαμε τον Εαυτό μας στην Καθημερινότητα
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που μπήκα στην κουζίνα και βρήκα την κόρη μου, τη Μαρία, να κρατά σφιχτά την κοιλιά της από τον πόνο, ενώ ο Πέτρος καθόταν ατάραχος στο σαλόνι και κοιτούσε τον αγώνα. Εκείνη τη στιγμή κάτι έσπασε μέσα μου — τα χρόνια θυσίας, τα όνειρα, οι προσδοκίες, όλα μπλέχτηκαν με ενοχές και αναμνήσεις. Αυτή είναι η εξομολόγησή μου για το πώς η ρουτίνα μπορεί να μας διαλύσει και η ελπίδα να φυτρώσει στα πιο σκοτεινά μέρη.