Αυτή είναι η ιστορία μου για το πώς η προσευχή και η πίστη με κράτησαν όρθια όταν η πεθερά μου προσπάθησε να με διώξει από το ίδιο μου το σπίτι, όσο ο άντρας μου έλειπε. Μιλάω για οικογενειακές συγκρούσεις, μοναξιά και τον αγώνα μου για αξιοπρέπεια. Είναι μια ιστορία για τη δύναμη που δίνει η ελπίδα και η εμπιστοσύνη στον Θεό.

Είμαι η Ιωάννα και νιώθω πως η οικογένεια του άντρα μου με πνίγει. Κάθε φορά που πάμε να σταθούμε στα πόδια μας, μας ζητούν συνεχώς χρήματα και χάρες, διαταράσσοντας την ηρεμία μας. Αναρωτιέμαι πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω χωρίς να χάσω τον εαυτό μου.

Από μικρή άκουγα τη μάνα μου να με προειδοποιεί για τη ζωή με την οικογένεια του άντρα. Δεν την πίστευα, μέχρι που έμεινα μόνη μετά τον θάνατο της πεθεράς μου. Κάθε μέρα παλεύω για τον σεβασμό και τη γαλήνη μου, αναρωτιέμαι αν έπρεπε να είχα ακούσει τη μάνα μου.

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ένιωθα ξένη στο ίδιο μου το σπίτι. Η οικογένεια του άντρα μου τον εκμεταλλεύεται διαρκώς κι εγώ χάνω τον εαυτό μου ανάμεσα στην πίστη και τη δική μου ευτυχία. Αναρωτιέμαι, πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω πριν λυγίσω;

Από την πρώτη μέρα που μπήκα σ’ αυτό το σπίτι, ένιωσα πως δεν ανήκω. Η πεθερά μου με αντιμετωπίζει σαν υπηρέτρια, ενώ ο άντρας μου σιωπά και στέκεται πάντα στο πλευρό της. Αυτή είναι η εξομολόγησή μου για τη μάχη μου να βρω ξανά τον εαυτό μου, να βάλω όρια και να διεκδικήσω τη δική μου φωνή.