Ο Στέλιος είχε μάθει να είναι ο άνθρωπος που σηκώνει το τηλέφωνο, που περνάει από το σούπερ μάρκετ, που βρίσκει λύση όταν όλοι οι άλλοι έχουν ήδη κουραστεί. Για την αδελφή του, για τα παιδιά της, για τη μητέρα τους, ακόμη και για ανθρώπους που θυμούνταν το όνομά του μόνο όταν χρειάζονταν μια χάρη.

Δεν ζητούσε ανταλλάγματα. Τουλάχιστον έτσι έλεγε στον εαυτό του. Όμως μια συνηθισμένη Κυριακή, με ένα άδειο τραπέζι και ένα κινητό που δεν χτύπησε, τον ανάγκασε να δει κάτι που απέφευγε χρόνια: η προσφορά του είχε γίνει τόσο δεδομένη, που κανείς δεν αναρωτιόταν πια αν άντεχε.

Και όταν αποφάσισε να πει για πρώτη φορά «όχι», η σιωπή των δικών του ανθρώπων αποδείχθηκε πιο βαριά απ’ όσο περίμενε. Η ιστορία του συνεχίζεται πιο κάτω 👇👇